Αλληλεγγύη και συμπαράσταση στους εργαζόμενους
στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και στη MINERVA
Τα ψηφίσματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης … από μόνα τους
δεν κοστίζουν τίποτα. Δεν δίνουν από μόνα τους αυτό που στερούνται
οι συνάνθρωποί μας, εργασία και αξιοπρεπή διαβίωση. Όμως πρέπει να εκφράζουν την ΕΜΠΡΑΚΤΗ βούλησή
μας για να «διεκδικήσουμε την ανατροπή των αντεργατικών και αντισυνταγματικών
νόμων και θα επανακτήσουμε εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα αιώνων,
που με αφορμή τη δημοσιονομική κρίση, στερείται η γενιά μας και οι επόμενες
γενιές», «μέσα από τα Σωματεία μας, τους συλλογικούς φορείς μας, και με κάθε άλλο
πρόσφορο τρόπο», όπως ήταν και το ψήφισμα της ΓΣ μας. Σε αντίθετη περίπτωση, καταντούν μια
αξιολύπητη «τζάμπα μαγκιά».
Ως Ανοικτή Συνέλευση Υπαλλήλων και σε συνέχεια του ψηφίσματος της ΓΣ 23/11/2012, θα θέσουμε στη συνεδρίαση του ΔΣ του Συλλόγου, την Τρίτη 5/2/2013, το ζήτημα των μορφών συμπαράστασης στην πράξη στους εργαζόμενους που αυτές τις ημέρες ήρθαν στο υπουργείο μας διεκδικώντας το δικαίωμά τους να ζήσουν. Στους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Ελευσίνας (767 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από 6 έως 13 μήνες) και στη MINERVA.
Καλούμε όσους συναδέλφους συμμερίζονται τη θέση μας ότι τίποτα δεν χαρίζεται, ότι η ανατροπή των πολιτικών που μας εξαθλιώνουν θα είναι κοντά όταν όλοι οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα κατανοήσουμε ότι πρέπει να προχωρήσουμε ενωμένοι και να μην παίζουμε το παιχνίδι του ωχαδελφισμού και των κοινωνικών αυτοματισμών, να στηρίξουν τις ενέργειές μας, εκφράζοντας την άποψή τους για το πώς μπορούμε να σταθούμε δίπλα στους εργαζόμενους αυτούς
Ως Ανοικτή Συνέλευση Υπαλλήλων και σε συνέχεια του ψηφίσματος της ΓΣ 23/11/2012, θα θέσουμε στη συνεδρίαση του ΔΣ του Συλλόγου, την Τρίτη 5/2/2013, το ζήτημα των μορφών συμπαράστασης στην πράξη στους εργαζόμενους που αυτές τις ημέρες ήρθαν στο υπουργείο μας διεκδικώντας το δικαίωμά τους να ζήσουν. Στους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Ελευσίνας (767 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι από 6 έως 13 μήνες) και στη MINERVA.
Καλούμε όσους συναδέλφους συμμερίζονται τη θέση μας ότι τίποτα δεν χαρίζεται, ότι η ανατροπή των πολιτικών που μας εξαθλιώνουν θα είναι κοντά όταν όλοι οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα κατανοήσουμε ότι πρέπει να προχωρήσουμε ενωμένοι και να μην παίζουμε το παιχνίδι του ωχαδελφισμού και των κοινωνικών αυτοματισμών, να στηρίξουν τις ενέργειές μας, εκφράζοντας την άποψή τους για το πώς μπορούμε να σταθούμε δίπλα στους εργαζόμενους αυτούς
Την Παρασκευή 1/2/2013, οι
εργαζόμενοι της επιχείρησης MINERVA Α.Ε. (εσώρουχα) κατέβηκαν από
τη Θεσσαλονίκη για να διαμαρτυρηθούν έξω από το Υπουργείο Εργασίας σε μια ύστατη προσπάθεια να σώσουν τις δουλειές
τους και να αποτραπεί το κλείσιμο της επιχείρησης. Εκπρόσωποι των εργαζομένων συναντήθηκαν με
τον υφυπουργό κ. Παναγιωτόπουλο. Σύμφωνα
με την πληροφόρηση που είχαμε, ο υφυπουργός δήλωσε τη δέσμευσή του για να
ξαναβάλει το ζήτημα στο τραπέζι, τονίζοντας όμως ότι αφορά πρωτίστως το
Υπουργείο Οικονομικών. Μετά την συνάντηση οι εργαζόμενοι της MINERVA προχώρησαν σε
πορεία προς το Υπουργείο Οικονομικών.
Και για τον κλάδο της ένδυσης, η εικόνα είναι τραγική, με τις εταιρείες να εμφανίζονται μία στις δύο ζημιογόνες. Η λαίλαπα της κρίσης, των μνημονίων και των εγχώριων υπηρετών τους δεν μπορούσε να αφήσει όρθιες ούτε αυτές τις επιχειρήσεις, ιδίως όσες απευθύνονται στην εγχώρια αγορά. Από τον Ιούλιο του 2010 η εργοδοσία της MINERVA Α.Ε. έχει θέσει τους εργαζόμενους σε αναγκαστική εκ περιτροπής εργασία, 4 ημέρες την εβδομάδα. Το προσωπικό της επιχείρησης έχει συρρικνωθεί σημαντικά. Τον Ιανουάριο απολύθηκαν άλλοι 12 εργαζόμενοι και έχει ανακοινωθεί η απόλυση 13 ακόμα μέσα στον Φεβρουάριο.
Πριν και από τη τωρινή συνάντηση με την πολιτική ηγεσία, το σωματείο εργατοϋπαλλήλων του εργοστασίου έχει ξαναθέσει τις ζοφερές εξελίξεις στην επιχείρηση με υπόμνημά του προς υπουργείο μας και τα άλλα συναρμόδια υπουργεία, ήδη από τον Νοέμβριο του 2011. Ενώ, όπως επισημαίνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, στην πρώτη τους επαφή τον Νοέμβριο του 2010 με τον τότε υφυπουργό Εργασίας, συνάντησαν πλήρη αδιαφορία για τα προβλήματά τους.
Και για τον κλάδο της ένδυσης, η εικόνα είναι τραγική, με τις εταιρείες να εμφανίζονται μία στις δύο ζημιογόνες. Η λαίλαπα της κρίσης, των μνημονίων και των εγχώριων υπηρετών τους δεν μπορούσε να αφήσει όρθιες ούτε αυτές τις επιχειρήσεις, ιδίως όσες απευθύνονται στην εγχώρια αγορά. Από τον Ιούλιο του 2010 η εργοδοσία της MINERVA Α.Ε. έχει θέσει τους εργαζόμενους σε αναγκαστική εκ περιτροπής εργασία, 4 ημέρες την εβδομάδα. Το προσωπικό της επιχείρησης έχει συρρικνωθεί σημαντικά. Τον Ιανουάριο απολύθηκαν άλλοι 12 εργαζόμενοι και έχει ανακοινωθεί η απόλυση 13 ακόμα μέσα στον Φεβρουάριο.
Πριν και από τη τωρινή συνάντηση με την πολιτική ηγεσία, το σωματείο εργατοϋπαλλήλων του εργοστασίου έχει ξαναθέσει τις ζοφερές εξελίξεις στην επιχείρηση με υπόμνημά του προς υπουργείο μας και τα άλλα συναρμόδια υπουργεία, ήδη από τον Νοέμβριο του 2011. Ενώ, όπως επισημαίνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, στην πρώτη τους επαφή τον Νοέμβριο του 2010 με τον τότε υφυπουργό Εργασίας, συνάντησαν πλήρη αδιαφορία για τα προβλήματά τους.
Οι εργαζόμενοι ζητούν άμεσες και αποτελεσματικές δράσεις, ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ και όχι πυροσβεστικά εκ των υστέρων, όταν θα
βρεθούν και αυτοί άνεργοι. Κάτι που θα
έπρεπε να είναι αυτονόητο και κύρια μέριμνα ενός υπουργείου που αποκαλείται «εργασίας».
Αλλά η πραγματικότητα είναι
διαφορετική: