ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ, ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ ΦΑΝΕΡΩΘΗΚΑΝ
Δεν υπάρχουν καλές και κακές επιλογές, βιώσιμο και μη βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, μέσα σε ένα σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση των εργαζομένων και των φυσικών πόρων. Σε ένα σύστημα που του είναι απαραίτητες οι κρίσεις, τρέφεται και στεριώνει από αυτές.......Να αποτολμήσουμε τα δικά μας πραγματικά ΟΧΙ, έχοντας προετοιμαστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά για όλες τις ενδεχόμενες αντιδράσεις της απέναντι πλευράς, και σε συμμαχία με τους λαούς των χωρών που πλήττονται από την επίθεση των ευρωπαϊκών και εθνικών ελίτ.......Η λαίλαπα που χτυπά τώρα τους κύπριους και συνεχίζει να αυξάνει την έντασή της στη χώρα μας, θα αντιμετωπιστεί μόνο όταν πάψουμε να εναποθέτουμε τη σωτηρία μας σε χαρισματικούς ηγέτες, αδιάφθορα κόμματα και διακοσμητικές ιδεολογίες. Και σπάσουμε όλοι μας από κοινού και συντονισμένα τα δεσμά μας, δεσμά πολιτικά, οικονομικά και προπαγάνδας.......Είμαστε ραγιάδες όσο εμείς το επιτρέπουμε
των Γ.Κοντού, Ν.Μποσινάκου, Λ.Σιδέρη
Τώρα ήρθε η ώρα της Κύπρου να αλωθεί
από την Ε.Ένωση. Με πρόσχημα τη νέα σταυροφορία για «έναν υγιή, ηθικό καπιταλισμό ενάντια στις χώρες με λάθος οικονομικό μοντέλο», σπρώχνουν άλλη μια χώρα σε χρεοκοπία και οικονομική κατοχή, οδηγούν άλλον έναν λαό στη φτωχοποίηση και την υποτέλεια.
Δεν πρέπει πια να εκπλησσόμαστε.
Η
Ε.Ένωση, σε αγαστή συνεργασία με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, υπηρετεί από καιρό ανυπόκριτα και κυνικά το μεγάλο κεφάλαιο. Μπροστά στην απληστία
τους και τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς τους ποιος θα πρωτοαρπάξει τον πλούτο κάθε χώρας, δεν λογαριάζουν ανθρώπινες ζωές, περιουσίες, δικαιώματα, είναι διατεθειμένοι να πλήξουν ακόμα και το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, τα "ιερά και τα όσια" του συστήματός μας.
Δεν πρέπει πια να παραμυθιαζόμαστε.
Όπως αποδεικνύει
όλο και
πιο ξεκάθαρα
η ιστορία,
οι μηχανισμοί της ευρωπαϊκής οικονομικής ενοποίησης οδηγούν,
σε πρώτο στάδιο, στην υπερχρέωση των χωρών και, σε δεύτερο στάδιο, στην εκποίηση του πλούτου τους, πατώντας στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης που δημιούργησαν.
Όπως είδαμε,
οι «αξίες
της ευρωπαϊκής
ένωσης», το «ευρωπαϊκό κεκτημένο», η καταπολέμηση της φτώχειας, η κοινωνική συνοχή και άλλα τέτοια, δεν είναι παρά λευκές σελίδες επί σελίδων σε ευρωπαϊκά Συμβούλια και Ανακοινώσεις. Γιατί, στην πράξη, οι πολιτικές που επιβάλλονται οδηγούν σε κοινωνική αποσάρθρωση,
ανεργία, απόσυρση της κοινωνικής προστασίας σε επίπεδα ελάχιστης προνοιακής κάλυψης, επέλαση του ιδιωτικού και της κερδοσκοπίας ακόμα και σε αγαθά που δεν νοείται να είναι πεδίο εκμετάλλευσης (πχ ιδιωτικοποίηση νερού, εταιρείες εμπορίας και ανακύκλωσης σχεδόν τσάμπα εργατικών χεριών).
Δεν πρέπει πια να υποτασσόμαστε.
Η
δήθεν αρχική άρνηση της κυπριακής ηγεσίας να