Μια νέα μορφή της αντίστασης στην θεσμοθετημένη εξουσία έχει αρχίσει να εξελίσσεται στη γαλλική πρωτεύουσα. Ήδη, αυτή η εκδήλωση κοινωνικού ακτιβισμού έχει εξαπλωθεί και στην Τουλούζ, τη Λυόν, τη Νάντη, αλλά και εκτός Γαλλίας πια. Στις Βρυξέλλες, στη Γερμανία, στην Ισπανία. Από ανθρώπους που νιώθουν ότι δεν έχουν πια πολιτικό χώρο. Ορισμένοι τάσσονται εναντίον
των εθνικών εκλογών, με τον τρόπο που διεξάγονται οι ψηφοφορίες. Εκφράζουν το “ras-le-bol”, το γαλλικό «ως εδώ και μη παρέκει», κυρίως της νεολαίας, αλλά και της μέσης αστικής τάξης που είναι η πρώτη που συνθλίφτηκε στα γρανάζια της οικονομικής κρίσης και της άμετρης φορολογίας.
της Βαρβάρας Δούκα, 18.05.2016
Από τις 29 Μαρτίου στη
γαλλική πρωτεύουσα, έχει αρχίσει ένα περίεργο κίνημα, μια ζύμωση, που
αφορά το αύριο των κινητοποιήσεων και του πολιτικού στίγματος που τείνει
να διαμορφώσει τη νέα πραγματικότητα της αντίστασης στην θεσμοθετημένη
εξουσία.
Ξεκίνησε από αυθόρμητες καταλήψεις δημόσιων χώρων -τώρα
έχει επικεντρωθεί στην
Πλατεία Republique, η οποία μετά το
Bataclan έχει
γίνει εμβληματικό τοπόσημο- οι οποίες καταλήγουν σε νυχτερινές δημόσιες
συζητήσεις με μορφή «άμεσης δημοκρατίας».
Οι συγκεντρώσεις αυτές
δεν έχουν ηγέτες ή οργανωμένο λόγο και δεν καταλήγουν σε διακηρύξεις ή
θέσεις. Εκφράζουν όμως την ανάγκη για ανακατανομή του πλούτου, για
περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, για προστασία των ευπαθών ομάδων, και
φτάνουν σε πιο τολμηρά θέματα, όπως την αμφισβήτηση ενός ολόκληρου
συστήματος που βασίστηκε στην υλική ευημερία και στην δημιουργία
χρήματος.
Πολλοί προέρχονται από τον χώρο της Αριστεράς και
νιώθουν προδομένοι από τις κυβερνήσεις που την συμπεριέλαβαν. Νιώθουν
ότι δεν έχουν πια πολιτικό χώρο και ορισμένοι τάσσονται εναντίον των
εθνικών εκλογών, με τον τρόπο που διεξάγονται οι ψηφοφορίες.
Εκφράζουν
το “ras-le-bol”, το γαλλικό «ως εδώ και μη παρέκει», κυρίως της
νεολαίας, αλλά και της μέσης αστικής τάξης που είναι η πρώτη που
συνθλίφτηκε στα γρανάζια της οικονομικής κρίσης και της άμετρης
φορολογίας.
Οι ολονύκτιες συζητήσεις συνήθως ξεκινούν από μια
γενική συνέλευση που θα αποφασίσει τι θα συζητηθεί. Μπορούν να τεθούν
από ζητήματα δημοκρατίας ως και προβλήματα για τους πρόσφυγες ή για το
trafficking, από ζητήματα φύλου ή μειονοτήτων ως και τα τελευταία
νομοσχέδια που πάνε να καταργήσουν το προνόμιο του ‘καλλιτεχνικού
επαγγέλματος’, δηλαδή το δικαίωμα πληρωμής των ανθρώπων του θεάματος.
 |
| Puerta del Sol, Μαδρίτη, 15.05.2016 |
Ομάδες σχηματίζονται ανάλογα με τη θεματική ενότητα και
συνεχίζουν όλο το βράδυ. Όλοι μπορούν να συμμετέχουν παντού και να
υπερθεματίσουν για ότι θέλουν. Δεν υπάρχουν αρχηγοί και καθοδηγητές, και
όλοι σέβονται όλους, και κυρίως το δικαίωμα της μη αποτύπωσης προσώπων
και τεκταινομένων. Είναι λοιπόν κάτι σαν άγραφος νόμος η μη χρήση
κινητών, βίντεο, selfies, κ.ά. Τη δύναμη του μέσου, δείχνει προς στιγμή
να την παίρνει η δύναμη του λόγου και της παρουσίας.
Τις
περισσότερες φορές ή, μάλλον, όχι ακόμα, δεν υπάρχουν