Απλούστευση δομών και λειτουργιών του Υπουργείου: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;

Στην πρόσφατη (03/10/2016) επιστολή του Συλλόγου μας προς τον υπουργό, με κύριο θέμα την πολυπλοκότητα που επιφέρουν τα νέα πληροφοριακά συστήματα στο έργο των επιθεωρητών εργασίας, γίνεται αναφορά και σε ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα.

Ενώ έχουν εκκινήσει -τυπικά τουλάχιστον- οι διαδικασίες για (ξανά) επανασχεδιασμό δομών και λειτουργιών του συνόλου των Υπηρεσιών του Υπουργείου μας, για την απλούστευση και βελτίωση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών βεβαίως βεβαίως, η ίδια η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου προβαίνει και σε άλλες, «παράλληλες» ενέργειες.    Προβαίνουν σε "συστάσεις επιτελικών δομών και σχεδιασμό νέων ειδικών γραμματειών με ξεχωριστές νομοθετικές ρυθμίσεις και χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, χωρίς καμία διαβούλευση και ενημέρωση των συλλογικών μας οργάνων.".

Το αποτέλεσμα είναι από τώρα ορατό. Πληθώρα "ειδικών γραμματειών", "επιτελικών" δομών, "αυτοτελών γραφείων" και πάει λέγοντας. Δημιουργώντας φυγόκεντρες τάσεις γύρω από ένα όλο και πιο εξασθενισμένο πυρήνα της κεντρικής διοίκησης του υπουργείου. Που θα στέκει απονευρωμένος, απογυμνωμένος από ουσιαστικές αρμοδιότητες, έχοντας ήδη γιγαντωμένο το οικονομικό-διοικητικό του κομμάτι. Αλλά, μην έχουμε παράπονο, θα διαθέτουμε μια πολυπρόσωπη πολιτική ηγεσία, διανθισμένη πια και με κάμποσους ακόμα ειδικούς γραμματείς.

Απορούμε, τι να συμβαίνει άραγε; Δεν τα πάνε καλά με έννοιες όπως η απλή λογική, υπερισχύουν προσωπικές φιλοδοξίες (μπα...), υπάρχει κάποιο σχέδιο απαξίωσης των κοινωνικών πολιτικών ή όλα εξηγούνται από τον γενικότερο ανερμάτιστο τρόπο διακυβέρνησής τους; Πολύ πιθανόν η αλήθεια να βρίσκεται στον συνδυασμό των παραπάνω.

Ό,τι και να συμβαίνει, εμάς μας ενδιαφέρει η διασφάλιση σωστών συνθηκών για την επιτέλεση του έργου μας ως υπάλληλοι ενός υπουργείου με αντικείμενο την εργασία, την κοινωνική ασφάλεια και την πρόνοια για αξιοπρεπή διαβίωση των συμπολιτών μας.

Δεν θα ανεχθούμε, όπως διαμηνύεται και για το ειδικότερο ζήτημα του ΣΕΠΕ στην επιστολή του Συλλόγου μας, η όποια αποτυχία ή αστοχία των χειρισμών της πολιτικής ηγεσίας στην κοπτοραπτική Οργανισμού, Υπηρεσιών, φέουδων κ.α., να οδηγήσει σε περαιτέρω επιδείνωση της ανεπάρκειας της Διοίκησης για εξυπηρέτηση των συμπολιτών μας (με ό,τι έχει απομείνει να τους προσφερθεί μέσω του υπουργείου μας), επιρρίπτοντας

Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας: Μήπως το θέλουν απαξιωμένο και υποβαθμισμένο;

"Αποκλείεται", ίσως σκεφτεί κάποιος καλοπροαίρετος, όπως έχει σκεφτεί ότι τώρα έχουμε πια μια "αριστερή ριζοσπαστική" κυβέρνηση.

Όμως, αν δεν ισχύει η υπόνοια του τίτλου, τότε πώς εξηγείται το γεγονός ότι, από την πολυαναμενόμενη απλούστευση και διευκόλυνση του έργου των επιθεωρητών, μόνο ο τίτλος της υπουργικής απόφασης για το "Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα" (ΟΠΣ) (δείτε την εδώ) απέμεινε.  Σαν κούφιο, άνευ περιεχομένου, διαφημιστικό σλόγκαν.  Ή, σαν κακό ανέκδοτο.  

Αφού, κατά τα λοιπά, τόσο με το ΟΠΣ όσο και με το "Σύστημα Ελέγχου Οδικών Μεταφορών" (ΣΕΟΜ), διαπιστώνεται ότι "αντί να απλουστεύεται η ακολουθούμενη διοικητική διαδικασία", οδηγούμαστε σε περισσότερη "πολυπλοκότητα,σύνθετες διαδικασίες, δυσκολίες στην χρήση και την εφαρμογή καθώς και πλείστα τεχνικά προβλήματα.".

Ας διαβάσουμε εδώ την επιστολή που έστειλε στον υπουργό για το ζήτημα αυτό ο Σύλλογος Υπαλλήλων Εργασίας.   

-/-

Η επιστολή αναφέρεται και σε ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα.  Αυτό

Εντείνονται οι προσπάθειες για πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας

Απροστάτευτοι ακόμα και με μισθό 700 €.  Δεν γλυτώνουν ούτε τα άτομα με αναπηρία.  

Ας ενταθεί η αντίστασή μας για ματαίωσή τους επειδή, αν καθίσουμε κι άλλο στους καναπέδες μας, σε λίγο δεν θα έχουμε πού να καθίσουμε... 

Παρά τις διαβεβαιώσεις του κου Σταθάκη ότι η κυβέρνηση προστατεύει την πρώτη κατοικία από πλειστηριασμούς, αυτοί διενεργούνται αυξανόμενοι σε όλη τη χώρα.  Φυσικά, δεν αναφερόμαστε σε όσους αφορούν ζητήματα επιχειρήσεων ή ...βίλες μπαταχτσήδων λεφτάδων.  Αλλά σε λαϊκές κατοικίες και σε πλειστηριασμούς ακόμα και για χρέη 500 €.  

Συλλογικότητες κατά των πλειστηριασμών έχουν πετύχει έως σήμερα την αναβολή πολλών από αυτούς.  Αλλά προβλέπεται εντατικοποίηση των προσπαθειών εκχωρήσεων κατοικιών και ρευστοποιήσεων περιουσιακών στοιχείων.  Η μαζικοποίηση της αντίδρασής μας είναι ο μόνος τρόπος αποτροπής.

- Διαβάστε άρθρο για την απροστάτευτη πια πρώτη κατοικία, εδώ

- Δείτε μια σύντομη επισκόπηση των πρόσφατων δεδομένων, σε ρεπορτάζ εδώ

- Ανατρέξτε, για το νομικό καθεστώς προστασίας της κύριας κατοικίας την περίοδο 2008-2016, εδώ

Και ενημερωθείτε για το δελτίο πλειστηριασμών σε ειρηνοδικεία της περιοχής σας.  Για τον νομό Αττικής, μπορείτε να δείτε και  εδώ.

Πηγές: thePressProject, τα Νέα, Κίνημα Δεν Πληρώνω, NewPost, enikonomia.gr, Πλειστηριασμοί STOP, Nomikosodigos.info

Επεισόδια έξω από το Υπουργείο Εργασίας

Σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας των ξενοδοχοϋπαλλήλων

Ένταση δημιουργήθηκε κατά τις 11:30, σήμερα στις 27/09/2016, έξω από το υπουργείο Εργασίας κατά τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όταν για άλλη μια φορά εργαζόμενοι βρήκαν κλειστή για αυτούς την είσοδο του Υπουργείου και τα γραφεία της πολιτικής ηγεσίας.

Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν μετά  τις περικοπές στο εφάπαξ τους.  Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο πρόεδρος του συνδικάτου Νίκος Παπαγεωργίου τόνισε ότι από τη στιγμή που θα βγαίνουν στη σύνταξη οι ξενοδοχοϋπάλληλοι θα εισπράττουν το εφάπαξ μειωμένο κατά 20% έπειτα και από την προηγούμενη μείωση που επήλθε με το κούρεμα 29,7% από το 2012.

Αυτή η μείωση επέρχεται, όπως υποστηρίζουν, έπειτα από απόφαση του υφυπουργού Εργασίας του Τάσου Πετρόπουλου ο οποίος «ήρε τη διαφωνία της πλειοψηφίας του Διοικητικού Συμβουλίου του ΤΑΠΙΤ με την Κυβερνητική Επίτροπο και επέβαλε τη νέα περικοπή στις εφάπαξ παροχές του Ιδιωτικού Τομέα».  

Επίσης, όπως καταγγέλλουν οι καθυστερήσεις στην απονομή του εφάπαξ τους φτάνουν μέχρι και τους 9 μήνες ενώ διαμαρτύρονται και για το επίδομα ασθενείας που πρέπει να εισπράττουν μέσα σε 15 ημέρες και η καταβολή του καθυστερεί, όπως λένε, μέχρι 9 μήνες.

Τα επεισόδια ξεκίνησαν όταν κατάφεραν να εισβάλουν στη στοά που οδηγεί στην κεντρική είσοδο του υπουργείου με αποτέλεσμα να έρθουν αντιμέτωποι με τις αστυνομικές δυνάμεις.  Τα ΜΑΤ επιχείρησαν να τους απωθήσουν με τις ασπίδες τους, χωρίς αποτέλεσμα.    Στη συνέχεια οι συγκεντρωμένοι κατάφεραν και ξήλωσαν από την κεντρική είσοδο κάποια από τα γράμματα της πινακίδας με τον τίτλο του Υπουργείου, με τις συμπλοκές να συνεχίζουν χωρίς οι αστυνομικές δυνάμεις να προβαίνουν σε χρήση χημικών.

Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι δήλωναν νωρίτερα ότι δεν θα αποχωρήσουν από το υπουργείο Εργασίας αν δεν συναντηθούν με τους υπουργούς Γιώργο Κατρούγκαλο ή τον Τάσο Πετρόπουλο, αρνούμενοι να συναντήσουν τον γγ του υπουργείου Ανδρέα Νεφελούδη, ο οποίος τους ενημέρωσε ότι θα τους δεχτεί.

Πηγές:  enikos, Καθημερινή

Τα επόμενα σχέδια εργασιακής απορρύθμισης: Μισθοί με την ώρα, "μπόνους" αντί δώρων, τέλος στη μονιμότητα στις ΔΕΚΟ

Η αγορά εργασίας έχει αντιδράσει στα εξουθενωτικά μέτρα που έχουν παρθεί για εργαζόμενους και επιχειρήσεις με στροφή σε άτυπες/ παράτυπες μορφές απασχόλησης και επιχειρηματικότητας. Παράλληλα, υποβαθμίζονται και μειώνονται οι θέσεις απασχόλησης.  Το 40% των θέσεων μισθωτής απασχόλησης που δημιουργούνται είναι πλήρης και το υπόλοιπο 60% ελαστικές μορφές (μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής). 

 

Εντείνεται η αδήλωτη εργασία, με αποτέλεσμα τη μεγέθυνση της παραοικονομίας (εκτιμάται ότι αγγίζει το 35-40% του ΑΕΠ) και τη μείωση των φορολογικών εσόδων και των ασφαλιστικών εισφορών.  Παρουσιάζεται πρωτοφανής κινητικότητα στην αγορά εργασίας (έχουν καταγραφεί περίπου 1 εκατ. προσλήψεις και 1 εκατ. απολύσεις ανά εξάμηνο) ενώ, τα τελευταία 8 χρόνια, πάνω από 230.000 επιχειρήσεις έπαψαν να λειτουργούν με αποτέλεσμα την απώλεια 800.000 θέσεων απασχόλησης.

 

Αυτή είναι η σημερινή εικόνα, όπως την αποτυπώνουν στοιχεία που παρουσίασε ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ Γιώργος Καββαθάς μιλώντας στο συνέδριο του υπουργείου Εργασίας με θέμα «Συλλογικές Διαπραγματεύσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Μοντέλο και το Μέλλον της Εργασίας».   Δείτε περισσότερα για την εισήγηση και τις θέσεις της ΓΣΕΒΕΕ εδώ.

 

Παρόλα αυτά, σίγουρα δεν εκπλησσόμαστε όταν μαθαίνουμε για τις νέες θεσμικές παρεμβάσεις που απεργάζονται οι αφέντες. Μεικτό σύστημα για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, μαχαίρι στις αμοιβές, νομοθετική κατοχύρωση των επιχειρήσεων να μειώνουν τις ώρες εργασίας και όχι τις ημέρες ανά εβδομάδα, κατάργηση της μονιμότητας υπαλλήλων σε ΔΕΚΟ και οργανισμούς που ιδιωτικοποιούνται μέσω μετατροπής συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

Επίσης, επανέρχεται το θέμα του 13ου και 14ου μισθού στη βάση της προαιρετικής και όχι της υποχρεωτικής καταβολής τους αλλά και ανατροπές στο καθεστώς των απολύσεων, των υπερωριών και στα συνδικαλιστικά προνόμια φέρνουν οι αλλαγές στο εργασιακό που μπαίνουν στην τελική ευθεία τον Οκτώβριο.

Το μεικτό σύστημα θα λειτουργεί με βάση επιστημονικά δεδομένα -ανεργία, πορεία οικονομίας και κλάδων ευρωπαϊκές τάσεις κ.λπ. - και θα καθορίζει τα όρια μέσα στα οποία θα μπορούν να συζητούν οι κοινωνικοί εταίροι για τον κατώτατο μισθό.

Σύμφωνα με τα εμπιστευτικά έγγραφα της

"Άι στο διάολο πια με τις γνώμες των λαών"

Την φράση που αναφέρεται στον τίτλο ίσως την σκέφτονται πολλοί τούτες τις ώρες. Τόσο ο Β.Σόιμπλε, όσο και ο Τ.Κόρμπιν. Όλοι όσοι προσπαθούν είτε από «δεξιά» με την οικονομική βία είτε από «αριστερά» μέσω θεσμικών αλλαγών να κρατήσουν όρθιο το κατασκεύασμα των πολυεθνικών που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για τον ίδιο λόγο που τα «τάνκς» δεν οργώνουν χωράφια, οι τίγρεις δεν κάνουν για κατοικίδια σαλονιού και «στην στεριά δεν ζει το ψάρι», η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να δημιουργήσει ή να εγγυηθεί μια καλύτερη ζωή.

Από αυτή την απλή εκτίμηση  δείχνουν να εμφορούνται οι λαοί της κάθε φορά που κάποιος πρωθυπουργός – για τους δικούς του λόγους πολιτικής τακτικής- τους βάζει μπροστά σε μια κάλπη και τους ζητά να απαντήσουν για κάποιο θέμα που σχετίζεται με την Ε.Ε.  Συμβαίνει χρόνια τώρα και το καταλάβαμε πολύ καλά στο δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου όπως και στο brexit.

Στο θολωμένο (από την ασύλληπτου μεγέθους προπαγάνδα) τους μυαλό οι ψηφοφόροι είτε έχουν μεσογειακό ταμπεραμέντο, βρετανικό φλέγμα, γαλλική φινέτσα ή σκανδιναβική ψυχρότητα λένε ένα εξίσου «θολό» αλλά πάντα γενναίο όχι. Είναι μάλιστα οι νέοι, τα λαϊκά στρώμματα, οι άνεργοι και οι περιθωριοποιημένοι αυτοί που κρίνουν την έκβαση των εκλογικών διαδικασιών.

Πρόκειται για εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που πάντα στην ιστορία κινδυνεύουν να κατανοήσουν στρεβλά την πραγματικότητα και να οδηγηθούν στην «μαυρίλα» της ξενοφοβίας και της ακροδεξιάς. Επίσης όμως έχουν μπορέσει να ανατρέψουν κάθε

Τα δέκα μέτρα που απαιτούν οι δανειστές για τους μισθούς και την εργασία στη χώρα μας

Σύμφωνα με τον Αλέξη Μητρόπουλο, δικηγόρο, πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και νυν πρόεδρο της ΕΝΥΠΕΚΚ (Ένωση για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους), "οι δανειστές έχουν καταλήξει σε δέκα (10) μέτρα γενικευμένης και καθολικής παρέμβασης στην αγορά εργασίας με στόχο την ολοσχερή ανατροπή όλων όσων ίσχυαν μέχρι τώρα στη χώρα".  Αυτό προκύπτει σαφώς από  τις "μνημονιακές δεσμεύσεις [ν.4336/2015 ή αλλιώς "τρίτο μνημόνιο", σελ.1026], αλλά και από μεταγενέστερα κείμενα των δανειστών στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης..." .

Βάσει αυτών των εκτιμήσεων, οι δανειστές προτείνουν και επιμένουν στην προώθηση των παρακάτω μέτρων για τον Ιδιωτικό Τομέα:

1. Κατάργηση 13ου και 14ου μισθού (Δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων και επίδομα αδείας). Το αν θα αφορά μόνο τους νεοπροσλαμβανόμενους ή και τους ήδη εργαζόμενους, είναι ...αντικείμενο της διαπραγμάτευσης...

2. Μείωση του κατώτατου μισθού από 1-1-2017 (κάτω από τα 586 € που ισχύει σήμερα για τους έχοντες ηλικία άνω των 25 ετών και κάτω από τα 510 € για τους έως 25 ετών).
Σύμφωνα με μνημονιακή δέσμευση (ν. 4172/2013 άρθρο 103) ο νέος νομοθετημένος κατώτατος μισθός θα ισχύσει από 1-1-2017 (βλ. την από 8-6-2016 ανακοίνωση της ΕΝΥΠΕΚΚ).

3. Κατάργηση όλων των προσαυξήσεων-επιδομάτων («Απο-επιδοματοποίηση» του μισθού).
" Σύμφωνα με την πρωτοφανούς σκληρότητας διάταξη του μνημονιακού νόμου 4093/2012 (παρ. ΙΑ.11 σελ. 5612): «ε)Πέραν της μηνιαίας τακτικής προσαύξησης λόγω προϋπηρεσίας καμία άλλη προσαύξηση δεν περιλαμβάνεται στο νομοθετικώς καθορισμένο κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο.» και «στ)Έως ότου η ανεργία διαμορφωθεί σε ποσοστό κάτω του 10% αναστέλλεται η προσαύξηση του νομοθετικώς καθορισμένου νόμιμου κατώτατου μισθού και ημερομισθίου για προϋπηρεσία, που συμπληρώνεται μετά την 14.2.2012.»."
Τώρα οι δανειστές επιμένουν να καταργηθούν ακόμη και οι τριετίες (προσαύξηση λόγω προϋπηρεσίας) που έχουν παγώσει με την αμέσως παραπάνω ρύθμιση.

4. Αμετάβλητο μισθό (ίδιο) για όλον τον εργασιακό βίο («σύστημα “καθαρού” μισθού»-«single minimum wage system»).
Σύμφωνα με το σύστημα αυτό που υποστηρίζεται κυρίως από το ΔΝΤ, ο μισθωτός του Ιδιωτικού Τομέα θα λαμβάνει (χωρίς προσαυξήσεις και επιδόματα) τον ίδιο μισθό κατά την είσοδο στην εργασία και κατά την έξοδο από αυτήν!

Ξενυχτώντας στο Παρίσι

Μια νέα μορφή της αντίστασης στην θεσμοθετημένη εξουσία έχει αρχίσει να εξελίσσεται στη γαλλική πρωτεύουσα.  Ήδη, αυτή η εκδήλωση κοινωνικού ακτιβισμού έχει εξαπλωθεί και στην Τουλούζ, τη Λυόν, τη Νάντη, αλλά και εκτός Γαλλίας πια.  Στις Βρυξέλλες, στη Γερμανία, στην Ισπανία.   Από ανθρώπους που νιώθουν ότι δεν έχουν πια πολιτικό χώρο.  Ορισμένοι τάσσονται εναντίον των εθνικών εκλογών, με τον τρόπο που διεξάγονται οι ψηφοφορίες. Εκφράζουν το “ras-le-bol”, το γαλλικό «ως εδώ και μη παρέκει», κυρίως της νεολαίας, αλλά και της μέσης αστικής τάξης που είναι η πρώτη που συνθλίφτηκε στα γρανάζια της οικονομικής κρίσης και της άμετρης φορολογίας.

της Βαρβάρας Δούκα, 18.05.2016 

Από τις 29 Μαρτίου στη γαλλική πρωτεύουσα, έχει αρχίσει ένα περίεργο κίνημα, μια ζύμωση, που αφορά το αύριο των κινητοποιήσεων και του πολιτικού στίγματος που τείνει να διαμορφώσει τη νέα πραγματικότητα της αντίστασης στην θεσμοθετημένη εξουσία.

Ξεκίνησε από αυθόρμητες καταλήψεις δημόσιων χώρων -τώρα έχει επικεντρωθεί στην Πλατεία Republique, η οποία μετά το Bataclan έχει γίνει εμβληματικό τοπόσημο- οι οποίες καταλήγουν σε νυχτερινές δημόσιες συζητήσεις με μορφή «άμεσης δημοκρατίας». 

Οι συγκεντρώσεις αυτές δεν έχουν ηγέτες ή οργανωμένο λόγο και δεν καταλήγουν σε διακηρύξεις ή θέσεις. Εκφράζουν όμως την ανάγκη για ανακατανομή του πλούτου, για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, για προστασία των ευπαθών ομάδων, και φτάνουν σε πιο τολμηρά θέματα, όπως την αμφισβήτηση ενός ολόκληρου συστήματος που βασίστηκε στην υλική ευημερία και στην δημιουργία χρήματος. 

Πολλοί προέρχονται από τον χώρο της Αριστεράς και νιώθουν προδομένοι από τις κυβερνήσεις που την συμπεριέλαβαν. Νιώθουν ότι δεν έχουν πια πολιτικό χώρο και ορισμένοι τάσσονται εναντίον των εθνικών εκλογών, με τον τρόπο που διεξάγονται οι ψηφοφορίες. 

Εκφράζουν το “ras-le-bol”, το γαλλικό «ως εδώ και μη παρέκει», κυρίως της νεολαίας, αλλά και της μέσης αστικής τάξης που είναι η πρώτη που συνθλίφτηκε στα γρανάζια της οικονομικής κρίσης και της άμετρης φορολογίας. 

Οι ολονύκτιες συζητήσεις συνήθως ξεκινούν από μια γενική συνέλευση που θα αποφασίσει τι θα συζητηθεί. Μπορούν να τεθούν από ζητήματα δημοκρατίας ως και προβλήματα για τους πρόσφυγες ή για το trafficking, από ζητήματα φύλου ή μειονοτήτων ως και τα τελευταία νομοσχέδια που πάνε να καταργήσουν το προνόμιο του ‘καλλιτεχνικού επαγγέλματος’, δηλαδή το δικαίωμα πληρωμής των ανθρώπων του θεάματος. 

Puerta del Sol, Μαδρίτη, 15.05.2016

Ομάδες σχηματίζονται ανάλογα με τη θεματική ενότητα και συνεχίζουν όλο το βράδυ. Όλοι μπορούν να συμμετέχουν παντού και να υπερθεματίσουν για ότι θέλουν. Δεν υπάρχουν αρχηγοί και καθοδηγητές, και όλοι σέβονται όλους, και κυρίως το δικαίωμα της μη αποτύπωσης προσώπων και τεκταινομένων. Είναι λοιπόν κάτι σαν άγραφος νόμος η μη χρήση κινητών, βίντεο, selfies, κ.ά. Τη δύναμη του μέσου, δείχνει προς στιγμή να την παίρνει η δύναμη του λόγου και της παρουσίας. 

Τις περισσότερες φορές ή, μάλλον, όχι ακόμα, δεν υπάρχουν

"Συλλαλητήριο" - παρωδία στο Σύνταγμα 15 Ιουνίου 2016

Άλλη μια προσπάθεια καπήλευσης της παρακαταθήκης που άφησε το Σύνταγμα του 2011

Παρά τις όποιες επιφυλάξεις των "κλασσικά πολιτικοποιημένων" και τις από τότε προσπάθειες εκμαυλισμού της πραγματικής φωνής του κόσμου, το Σύνταγμα του 2011 είμαστε σίγουροι ότι άφησε τη μοναδική μαγιά του ανάμεσά μας.  Ίσως σύντομα να τη δούμε να ξεδιπλώνεται.  Όχι πάντως τώρα.

Δεν έλειψαν και στο κοντινό παρελθόν οι κινήσεις εκμετάλλευσης αυτού του ξεχωριστού (όσο και αφελούς πολλές φορές) αιτήματος των "πλατειών του 2011" για Άμεση Δημοκρατία.   Πρόσφατα, οι "Μένουμε Ευρώπη", και οι "Διαδηλώνουμε για να στηρίζουμε την κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις της" (...) , μας έκαναν σχεδόν να ξεκαρδιστούμε από τα γέλια με την υπερφίαλη υποτίμηση της νοημοσύνης μας.   

Τώρα έχουμε την προσπάθεια για κάλεσμα στο Σύνταγμα στις 15 Ιουνίου.   Μια σύντομη ματιά στο πώς προπαγανδίζεται η κίνηση από τα ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ (πχ δείτε εδώ), αλλά και στη σελίδα τους στο facebook (δείτε την εδώ), στο τι νερόβραστα ζητάνε οι διοργανωτές του καλέσματος αυτού, αρκεί για να ξεμπροστιάσει την αληθινή φύση τους.  

Ακολουθεί ένα σχετικό άρθρο που προσυπογράφουμε: 

«Στις 15 Ιουνίου διοργανώνεται συλλαλητήριο στο Σύνταγμα με κεντρικό σύνθημα "ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ. ΟΥΤΕ ΚΟΜΜΑΤΑ / ΟΥΤΕ ΧΡΩΜΑΤΑ / ΟΥΤΕ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ.. ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΟΝΟ"… Προς στιγμή συγκινήθηκα. Σκέφτηκα, επιτέλους οι Έλληνες ξύπνησαν και αποφάσισαν να βγουν στους δρόμους για να πάρουν στα χέρια τους την αξιοπρέπεια τους και το μέλλον των παιδιών τους… Παρόν και μέλλον που διαχειρίστηκε με τον χειρότερο τρόπο μια συντριπτικά μειοψηφική και άπληστη ελίτ…

Βλέποντας τους Γάλλους να κάνουν κολοσσιαίες κινητοποιήσεις για «ψύλλου πήδημα», βάζοντας σε κίνδυνο το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός της χρονιάς (Euro 16), εμείς εδώ στην Ελλάδα, στην χώρα του ανυπερβλήτου πολιτισμού, της Δημοκρατίας και των μεγάλων ηρώων, συνεχίζουμε να ....
παρακολουθούμε με μια εξοργιστική μακαριότητα, τον βιασμό της πατρίδας μας, της κοινωνίας μας και εν τέλει της ίδιας μας της νοημοσύνης…

Αυτά για τα οποία βγαίνουν στους δρόμους οι Γάλλοι και οι Βέλγοι είναι «υγιεινός περίπατος», σε σχέση με τον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουμε τα τελευταία 6 χρόνια στην πατρίδα μας. Μια πατρίδα η οποία από λίκνο της Δημοκρατίας, έχει μετατραπεί σε παγκόσμιο περίγελο.

Βλέποντας την αφίσα που μας καλεί να παραβρεθούμε στο Σύνταγμα των στεναγμών στις 15 Ιουνίου, ένα πικρό χαμόγελο, πρόλαβε να ξεφύγει από μέσα μου, κερδίζοντας στο νήμα την ανεξάντλητη οργή μου… Σκέφτηκα είναι δυνατόν

Εμπαιγμός γονέων και εκπαιδευτικών ;

Ανακοίνωση-Ανοικτή Επιστολή του Συλλόγου Αναπληρωτών Νηπιαγωγών με αφορμή (εκ παραδρομής; ) πρόβλεψη σε εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, η οποία μάλλον δεν λαμβάνει υπόψη ότι υπάρχουν και ...ημιαστικές/ αγροτικές περιοχές όπου η μισθωτή εργασία δεν είναι ο κανόνας

Σχόλιό μας: Λίγο απίθανο να βρουν απόκριση από έναν υπουργό Παιδείας που στην πρεμούρα του να υποβαθμίσει την ιστορία με τις κινήσεις για νομιμοποίηση των κατόχων πλαστών / "παράτυπων" πτυχίων κάποιων  Τεχνικών και Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων, μετήλθε μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση, τις απαξιωτικές νύξεις σε αυτόν τον θεσμό εν γένει.  Που έως πριν λίγα χρόνια παρείχε την τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση (αυτήν την ταλαίπωρη, χιλιομπαλωμένη, παραμελημένη αλλά τόσο σημαντική συνιστώσα της δευτεροβάθμιας μεταϋποχρεωτικής εκπαίδευσης  -  τι ήταν τα Τ.Ε.Ε.; δείτε εδώ και εδώ)

"Σύλλογος Αναπληρωτών Νηπιαγωγών
Αθήνα, 30/5/2016

Θέμα : «Εμπαιγμός γονέων και εκπαιδευτικών - Ισοπέδωση της προσχολικης εκπαίδευσης»

Aξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Μετά την αναστάτωση που προκαλέσατε τόσο στον εκπαιδευτικό κόσμο όσο και στους γονείς, νηπίων και προνηπίων, με την παρ. 1 του άρθρου 35 του Ν. 4386/2016 με θέμα “Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 83/τ.Α’/11-05-2016)”, που προβλέπει, πως, για να λειτουργήσει ένα τμήμα Νηπιαγωγείου, απαιτείται, κατ'ελάχιστον, η εγγραφή 14 παιδιών, νηπίων και προνηπίων, έρχεται να προστεθεί και η εγκύκλιος που εκδόθηκε σήμερα με αρ. πρωτ. 87776/Δ1/30-05-2016 και με θέμα “Προγραμματισμός λειτουργίας του Ολοήμερου Προγράμματος των Ενιαίου Τύπου Ολοήμερων Δημοτικών Σχολείων και των Ολοήμερων Νηπιαγωγείων για το σχολικό έτος 2016-2017”. Στην εν λόγω εγκύκλιο, επισημαίνεται πως: “Στο Ολοήμερο Πρόγραμμα του νηπιαγωγείου δύνανται να εγγράφονται:  τα νήπια / προνήπια των οποίων εργάζονται και οι δύο γονείς, προσκομίζοντας σχετική βεβαίωση του φορέα εργασίας τους ή κάρτα ανεργίας”.

Από αυτές ακριβώς τις αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας, ανακύπτουν πολλά ερωτήματα, που αφορούν στο υπέρτατο αγαθό που υποχρεούται μια δημοκρατική πολιτεία να παρέχει στους πολίτες της, αλλά και στην παροχή κοινωνικής μέριμνας που δικαιούται να απολαμβάνει, κάθε πολίτης που διαμένει σε μια δημοκρατική χώρα. Αναφερόμαστε φυσικά στην υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει δωρεάν εκπαίδευση στα παιδιά.

Αλήθεια, κ. Υπουργέ, όταν, εσείς ο ίδιος, δημόσια και κατ'εξακολούθηση, έχετε αναγνωρίσει και παραδεχτεί την σημαντικότητα της Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, όταν έχετε επανειλημμένως αναφερθεί δημόσια στην αναγκαιότητα θεσμοθέτησης της διετούς φοίτησης στο Νηπιαγωγείο, όταν έχετε δηλώσει, δημόσια πάλι, πως επιθυμείτε, εκπροσωπώντας πάντα την πολιτεία, να εντάξετε υποχρεωτικά  τα προνήπια στα δημόσια νηπιαγωγεία, όταν γνωρίζουμε πως τα νήπια και προνήπια θα μπορούν να εγγράφονται στα ολοήμερα τμήματα των Νηπιαγωγείων μόνο με μια αίτηση των γονέων,όπως ίσχυε μέχρι τώρα, πώς εξηγείτε την ταυτόχρονη επιμονή σας, μέσα από τις αποφάσεις που εσείς ο ίδιος υπογράφετε, να εξαιρέσετε έναν μεγάλο αριθμό νηπίων  και προνηπίων από το δημόσιο ολοήμερο νηπιαγωγείο; Και τέλος πώς εξηγείτε

Έρχεται ο κόφτης των (;) αριστερών

Όπως ειπώθηκε, "είναι μέγιστη η πολιτική αλητεία να φωνάζουν τώρα για την ενεργοποίηση αυτού του μέτρου όσοι πριν 2 χρόνια το είχαν ψηφίσει, και είναι εξίσου πολιτική αλητεία να ετοιμάζονται να το ψηφίσουν αυτοί που πριν 2 χρόνια φώναζαν ενάντια στην εισαγωγή του".

Για να γίνει αντιληπτό το πόσο επώδυνα μπορεί να είναι τα μέτρα των περικοπών μέσω του μηχανισμού του αποκαλούμενου κόφτη, αρκεί να δει κανείς τι γίνεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και ποσά. 

Εάν η απόκλιση είναι ως 0,25% του ΑΕΠ δεν λαμβάνονται μέτρα. Εάν η απόκλιση είναι από 0,26% ως 0,75% τότε ενεργοποιούνται μέτρα της τάξης των 900 εκατομμυρίων ευρώ. Εάν η απόκλιση είναι από 0,76% ως 1,25% του ΑΕΠ τότε ενεργοποιούνται μέτρα ύψους 1,8 δισ. ευρώ. Όταν η απόκλιση είναι από 1,26% ως 1,75% του ΑΕΠ τα μέτρα τα είναι 2,7 δισ. ευρώ, ενώ όταν η απόκλιση είναι από 1,76% του ΑΕΠ ως 2,25% τότε τα μέτρα θα φτάσουν τα 3,6 δισ. ευρώ.

Οι περικοπές που έρχονται στα ειδικά μισθολόγια το καλοκαίρι δεν είναι παρά μόνο το ένα τρίτο των μέτρων που θα απαιτηθούν για να καλυφθεί η απόκλιση της τάξης του 0,5%. Στην περίπτωση μάλιστα που η απόκλιση είναι στο 1% τότε τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν θα πρέπει να είναι αντίστοιχα αυτών των περικοπών που έφεραν στις συντάξεις τα μέτρα που πέρασαν με το ασφαλιστικό που ψηφίστηκε την Κυριακή.

Αν και ο υπουργός Εργασίας εμφανίζεται καθησυχαστικός, σε πρόσφατη συνέντευξή του...

Σύμφωνα με τη νέα πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης που κατέθεσε ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Ε. Τσακαλώτος στο Eurogroup, οι περικοπές δαπανών θα γίνονται,  στην περίπτωση αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους του ελληνικού προγράμματος, με προεδρικό διάταγμα και όχι με νόμο.  

(Τι χρειαζόμαστε την έγκριση της Βουλής; Έτσι κι αλλιώς έχει δείξει αρκετές φορές ότι είναι προσωπείο και όχι το πρόσωπο μιας αληθινής δημοκρατίας)

Κάθε 30 Απριλίου λοιπόν, ο υπουργός Οικονομικών θα

" Άγρια απεργία "

 Ορισμός

Η για αγωνιστικό σκοπό ομαδική αποχή από την εργασία ή η μη εκπλήρωση υποχρέωσης που απορρέει από τις συμβάσεις εργασίας, όταν δεν έχει αποφασιστεί από νόμιμα συνεστημένη συνδικαλιστική οργάνωση, χαρακτηρίζεται «αδέσποτη» η «άγρια απεργία».

(Παπασταύρου Δ., Απεργία (Συλλογικό Εργατικό Δίκαιο), σελ.63, Εκδόσεις Π.Ν. Σάκκουλα, Αθήνα 2002)

Πραγματοποιείται (α) από ομάδα μη συνδικαλιζόμενων εργαζομένων, (β) αυθόρμητα από ομάδα εργαζομένων ή (γ) από συνδικαλιστική οργάνωση που βρίσκεται υπό σύσταση (δεν έχει, δηλαδή, ολοκληρωθεί η διαδικασία ίδρυσής της με την εγγραφή της στο Ειδικό Βιβλίο Σωματείων του οικείου Πρωτοδικείου).

(ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, Δίκτυο Υπηρεσιών Πληροφόρησης και Συ,βουλευτικής Εργαζομένων, Εργασιακά Θέματα, "Απεργία", σελ.9)

 Τι ορίζει το τωρινό μας Σύνταγμα 

Δεν επιτρέπεται η άγρια απεργία, βάσει του άρθρου 23.

 Λίγη θεωρία 

Ratgeb (Raoul Vaneigem), "Από την άγρια απεργία στη γενικευμένη αυτοδιεύθυνση".

[δείτε εδώ το κείμενο στα αγγλικά]

 Ιστορικό 

Παραδείγματα της εφαρμογής αυτής της μορφής αγώνα, αναφέρονται εδώ

Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα ως "καλή πρακτική" προς εξαγωγή

ανάπτυξη των ευέλικτων μορφών εργασίας, σε βάρος της πλήρους απασχόλησης. 2) Η ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας. 3) Η απελευθέρωση, διευκόλυνση των απολύσεων. 4) Η αλλαγή του τρόπου διαμόρφωσης των μισθών, στην κατεύθυνση μιας ελαστικοποίησης των μισθών

www.dikaiologitika.gr

Ανάπτυξη των ευέλικτων μορφών εργασίας, σε βάρος της πλήρους απασχόλησης - Ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας - Απελευθέρωση των απολύσεων - Αλλαγή του τρόπου διαμόρφωσης των μισθών, στην κατεύθυνση της ελαστικοποίησής τους

ανάπτυξη των ευέλικτων μορφών εργασίας, σε βάρος της πλήρους απασχόλησης. 2) Η ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας. 3) Η απελευθέρωση, διευκόλυνση των απολύσεων. 4) Η αλλαγή του τρόπου διαμόρφωσης των μισθών, στην κατεύθυνση μιας ελαστικοποίησης των μισθών, με κύρια αιχμή την παρέμβαση στο σύστημα συμβάσεων εργασίας.

www.dikaiologitika.gr

Αναδημοσιεύουμε θέσεις του Γιάννη Κουζή για την εργασιακή απορρύθμιση στην Ελλάδα και την αδήριτη πραγματικότητα εν τω γεννάσθαι που συνεχίζεται να επιβάλλεται στην αγορά εργασίας με όπλο τα μνημόνια κάθε απόχρωσης.

Θέλουμε να πιστεύουμε στην ειλικρίνεια και τις καλές προθέσεις του καθηγητή εργασιακών σχέσεων του Παντείου και πρώην συμβούλου στο Υπουργείο Εργασίας - δεν μπορούμε να τον δούμε ως μέρος της παραφορεμένης τακτικής της τωρινής κυβέρνησης των "προκαθορισμένα ανεκπλήρωτων υποσχέσεων" *  (δείτε πχ εδώ, ένα χρόνο πριν, την αισιοδοξία του για τις κόκκινες γραμμές μιας ... αριστερής κυβέρνησης στα εργασιακά). 

Ας ξαναγυρίσουμε στο θέμα του τίτλου για να δούμε κάποιες επισημάνσεις του Γιάννη Κουζή, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «EΡΤopen στάση ενημέρωσης», με τον Γιώργη Χρήστου, που μεταδίδεται κάθε Δευτέρα και Τετάρτη, από τις 08.00-10.00, από το ραδιόφωνο της EΡΤopen και τους 106,7 fm.

Όπως τονίζει, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, τόσο στη χώρα μας όσο και στην Ευρώπη (Γαλλία, Ιταλία κτλ.) θα συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια και θα κορυφωθεί, καθώς εντάσσεται στο πνεύμα της απελευθέρωσης των αγορών προς χάριν της κερδοφορίας, του μεγάλου κεφαλαίου. Ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δε, είναι καταγραφή ανάλογων «καλών πρακτικών» στο διεθνή και ευρωπαϊκό χώρο, που όμως είναι διάσπαρτες και αποσπασματικές δεκαετίες τώρα, σε αντίθεση με την Ελλάδα όπου εφαρμόζονται σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα, στα χρόνια του μνημονίου.

Η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη κινείται σε τέσσερα πεδία:

(α) αποσταθεροποιείται και μειώνεται σημαντικά ο ρόλος της πλήρους και σταθερής απασχόλησης υπέρ των ευέλικτων σχέσεων εργασίας, 

(β) εφαρμόζονται μέτρα που διευκολύνουν τις απολύσεις, 

(γ) μέτρα που ελαχιστοποιούν τον εργάσιμο χρόνο και τα ωράρια, μέτρα που απορρυθμίζουν τον τρόπο διαμόρφωσης των μισθών και των συλλογικών συμβάσεων, και 

(δ) μέτρα που τα βλέπουμε να επεκτείνονται με γοργούς ρυθμούς και στο δημόσιο τομέα, πέραν του ιδιωτικού –όπου ήταν και η «αφετηρία» τους, στη λογική της σύγκλισης του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αλλά με όρους συνολικής υποβάθμισης.

Αυτοί οι τέσσερις άξονες, συνδέονται και με έναν πέμπτο άξονα, τον δημόσιο τομέα. Αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών είναι η κατά 33% φτωχοποίηση της κοινωνίας, η αύξηση από το 7,5% στο 28% της ανεργίας, η διατήρηση της ανεργίας σε υψηλό επίπεδο. Παράλληλα, η αγοραστική δύναμη της εργασίας μειώθηκε κατά 50%, γιατί συνδυάστηκε με την αύξηση των τιμών, με τη φορολογία και με τη μείωση των κοινωνικών παροχών.

Σε ό,τι αφορά τα ζητήματα των συλλογικών συμβάσεων, αυτό που επετεύχθη ήταν η πλήρης εξατομίκευση των όρων των αμοιβών, των μισθών. Από το 100% που καλύπτονταν οι μισθοί μέσω συλλογικών συμβάσεων και της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, σήμερα μόνο το 20% των εργαζόμενων καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις. Άρα, έχουμε τύποις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αλλά στην ουσία έχουν πλήρως αποδιαρθρωθεί και πλήρως αποσπονδυλωθεί. Αυτό έγινε γιατί κατά την περίοδο των μνημονίων είχαμε 10 χειρουργικές επεμβάσεις στο σύστημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Το 3ο μνημόνιο, προβλέπει για τα θέματα της αγοράς εργασίας:

Σε απόγνωση οι καθαρίστριες στο υπουργείο μας - Οκτώ μήνες απλήρωτες!

Η υπομονή τους εξαντλήθηκε.  Από την Τρίτη 13/03/2016 ξεκινούν, εκτός απροόπτου, αποχή από τις εργασίες καθαριότητας* του κτιρίου της Σταδίου 29


Ο πρώην υπουργός εργασίας αποφάσισε να προσληφθούν οι καθαρίστριες απευθείας από το Υπουργείο, με σύμβαση έργου, ώστε να μην εξαρτάται η εργασιακή τους σχέση από εταιρίες δανεισμού εργαζομένων.  Το ελεγκτικό συνέδριο, όμως, δεν εγκρίνει τη μισθοδοσία τους, καθώς δεν είχε προηγηθεί σχετικός διαγωνισμός. Έτσι, συμπληρώνονται οκτώ μήνες πια που προσπαθούν να ζήσουν χωρίς να πληρώνονται.

 

Τελευταία (ανεπιβεβαίωτη) πληροφορία που ακούσαμε, κάνει λόγο για αποτυχία και της τελευταίας προωθούμενης φόρμουλας για σταδιακή εξόφλησή τους.  Μετά από αυτό, οι εργαζόμενες ως καθαρίστριες στο υπουργείο μας ξεκινούν από την Τρίτη 13/03/2016 (κατά πάσα πιθανότητα) κινητοποιήσεις, σταματώντας την καθαριότητα του κτηρίου του υπουργείου εργασίας στη Σταδίου 29.

 

Σχετικά, μας κοινοποιήθηκε πρόσκληση που απηύθυνε η Αγωνιστική Συσπείρωση προς τα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου μας για έκτακτη σύγκλιση του ΔΣ την Παρασκευή 11-3-2016 με θέμα "την απαράδεκτη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με την συνεχιζόμενη εδώ και οκτώ μήνες μη καταβολή μισθοδοσίας στις 7 καθαρίστριες του κτηρίου της Σταδίου 29, καθώς και τον επιμερισμό των πολιτικών ευθυνών που προκύπτουν για την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας."

Θυμίζουμε ότι το πρόβλημα αυτό των καθαριστριών στο υπουργείο μας αλλά και αλλού, έχει αναδειχθεί με άρθρο που δημοσιεύθηκε 20 μέρες πριν, στον Ελεύθερο Τύπο.  Δείτε τι ανέφερε, για πληρέστερη εικόνα:

"Απλήρωτες επί 7 μήνες παραμένουν οι καθαρίστριες που προσέλαβε η κυβέρνηση στο υπουργείο Εργασίας σύμφωνα με το ρεπορτάζ που δημοσιεύεται σήμερα στον Ελεύθερο Τύπο.

Στο υπουργείο Εργασίας, προχώρησαν τον Σεπτέμβριο του 2015 στην πρόσληψη καθαριστριών, οι οποίες μέχρι τώρα δουλεύουν χωρίς να έχουν πάρει ούτε ένα μισθό ενώ είναι κάτι παραπάνω από ορατός ο κίνδυνος να χάσουν τα χρήματά τους".

Επιπλέον αναφέρεται ότι:

Η επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου με βάση διατάξεις που έχουν ψηφιστεί από το 2006

Η επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου (βλ. το πολυδιαφημιζόμενο "παράλληλο πρόγραμμα") πραγματοποιείται και με θεσμοθέτηση μέτρων που ισχύουν στην ελληνική έννομη τάξη ήδη από το 2006!

Άγνοια; Παραπληροφόρηση;  Προχειρότητα;  Ή λαϊκίστικη και αλαζονική αδιαφορία, που περιλαμβάνει όλα τα προηγούμενα;

Πρόκειται για το άρθρο 19 του ν.4368/2016, με τίτλο "Ένταξη τρίτεκνων οικογενειών στο ν.2643/1998", που περιλαμβάνεται στην ενότητα Β' (Ρυθμίσεις Υπουργείου Εσωτερικών κλπ.).

Δηλαδή, όχι μόνο θεσπίστηκε μέτρο που ισχύει εδώ και 10 χρόνια (βλ. άρθρο 1 παρ. 4α του ν.3454/2006), αλλά θεμοθετήθηκε και από αναρμόδιο Υπουργείο (χμμμ... κάποιοι υποκρινόντουσαν, πριν γίνουν η σημερινή κυβέρνηση, οργή για τις κάκιστες πρακτικές νομοθέτησης των προηγούμενων στη σκυταλοδρομία).

Φυσικά, η απάτη δεν σταματά σε αυτό το χαρακτηριστικό μεν, αλλά όχι μοναδικό παράδειγμα.  Ας διαβάσουμε ενδεικτικά εδώ.

 

Πηγή: enikos.gr,  efsyn.gr

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ

Μια ταινία μικρού μήκους για τον αδιόρατο κλοιό ελέγχου μας που ίσως και να μην είναι παραμύθι γραφικών, για τον κίνδυνο απόσπασης προσωπικών μας δεδομένων και, κυρίως, για την ελευθερία που νομίζουμε ότι έχουμε. Προς προβληματισμό και "επαναπρογραμματισμό" μας.

Αφορμή για την ταινία στάθηκε η προωθούμενη κάρτα του πολίτη (δείτε εδώ, αλλά και εδώ για τα ενδιαφέροντα αποτελέσματα από τη σχετική "διαβούλευση").  Ας μην είναι πάντως αιτία εφησυχασμού το ότι αυτοί που προς το παρόν αντιδρούν προέρχονται κυρίως από θρησκευτικούς ή συνομωσιολογικούς κύκλους.

Για να έχουμε εμπρός μας την ευρύτερη εικόνα, θυμίζουμε και τη μη σχετική, επιφανειακά, ανάρτησή μας  για τη Διατλαντική Συμφωνία TTIP.

 – Βραβείο Καλύτερης Ταινίας – Στέγη Γραμμάτων και τεχνών, Ελεύθερο Σχέδιο
– Βραβείο Κοινού – Στέγη Γραμμάτων και τεχνών, Ελεύθερο Σχέδιο
– Βραβείο Καλύτερης Ταινίας – micro μ Festival
  Σκηνοθεσία: Αντώνης Σωτηρόπουλος. 

  Σενάριο: Βασίλης Σιγάλας, Αντώνης Σωτηρόπουλος.
  Πρωταγωνιστές: Γιώργος Χρανιώτης, Σπύρος Μπιμπίλας.

Πηγές: NewPost, το Βήμα, aftodioikisi.gr

"Και μια πινελιά από έναν κουραστικό και ανούσιο «συνδικαλιστή» ”

Δημοσιεύουμε κείμενο του συναδέλφου Ν. Μποσινάκου, μέλους του ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Εργασίας με την Αυτόνομη Ριζοσπαστική Συνεργασία Υπαλλήλων.  Όπως επισημαίνεται στην εισαγωγή του κειμένου που απέστειλε προς στην Ανοικτή Συνέλευση Υπαλλήλων, αφορμή για τη σύνταξη του κειμένου στάθηκε η πρόσφατη ενημερωτική συνέλευση ενόψει της απεργίας της 4ης Φλεβάρη, αλλά κυρίως η επιστολή του συναδέλφου Βλάση Σωτηρόπουλου και το εισαγωγικό σχόλιο στην σχετική ανάρτηση του ιστολογίου της Ανοικτής Συνέλευσης Υπαλλήλων.

Αναμένουμε τις απόψεις και άλλων συναδέλφων για αυτό το κεντρικό ζήτημα.  Ο ουσιαστικός διάλογος, είναι ένα πράγμα όχι και τόσο κοινό στα μέρη μας.   Είναι όμως το πρώτο απαραίτητο βήμα ενάντια στις παθογένειες που δυναμιτίζουν κάθε σκέψη ή κίνηση για να ξεφύγουμε από τον θανατηφόρο εναγκαλισμό των εχθρών των εργαζομένων - με τα διάφορα προσωπεία που αυτοί υιοθετούν ανά συγκυρία ("δεξιά", "αριστερά", "εκσυγχρονιστικά" ή "εθνικοπατριωτικά").

Από τη μεριά μας, δηλώνουμε πάντα πιστοί στις αρχές μας (τις υπενθυμίζουμε εδώ), έτοιμοι να δρούμε και να προκαλούμε δράσεις σύμφωνα με αυτές.  Σε αυτό το πνεύμα εξάλλου εντάσσεται και η  παρέμβασή μας ως Ανοικτή Συνέλευση, στην πρόσφατη "ενημερωτική Γενική Συνέλευση".  Επιδιώκοντας τη συνέχεια και συνέπεια των αντιδράσεών μας, πέρα από μια ωραία μέρα απεργίας, προτείναμε την εξέταση της δυνατότητας κλεισίματος των χώρων εργασίας, τη δημιουργία μόνιμων εστιών αγώνα.  Κάτι που φυσικά εξαρτάται από τη δυναμική των δικών μας αντιδράσεων, αλλιώς θα παραμείνει μια γραφική φαντασίωση... 

Μην μας διαφεύγει, από κανέναν εργαζόμενο στο υπουργείο μας.  Όλα αυτά τα μέτρα που προωθούνται με την τελευταία ατζέντα των ντόπιων "κυβερνώντων" και των υπερεθνικών κουαρτέτων, αφορούν τον πυρήνα όσων ασχολούμαστε: τα εργασιακά, το δικαίωμα σε ένα αληθινό σύστημα κοινωνικής ασφάλειας, τις αξιοπρεπείς συντάξεις, την αξιοπρεπή εργασία.

---

Ακολουθεί το κείμενο του συναδέλφου:

"Με αφορμή την πρόσφατη ενημερωτική συνέλευση ενόψει της απεργίας της 4ης Φλεβάρη, αλλά κυρίως την επιστολή του συναδέλφου Βλάση Σωτηρόπουλου και το εισαγωγικό σχόλιο στην σχετική ανάρτηση του blog της ΑΣΥ, κάποια δικά μου σχόλια-παρατηρήσεις:

1. Οι ενημερωτικές Γενικές Συνελεύσεις γίνονται αφενός για παροχή ενημέρωσης από πλευράς ΔΣ προς τα μέλη σχετικά τα τρέχοντα θέματα και αφετέρου προκειμένου να υπάρξει διατύπωση απόψεων-προτάσεων-παρατηρήσεων από τα μέλη του Συλλόγου προς τα εκλεγμένα ΔΣ σχετικά με το τι πρέπει να γίνει...Τους λόγους για τους οποίους ελάχιστοι πλην των “συνδικαλιστών” παρευρίσκονται και κυρίως συμμετέχουν με τοποθετήσεις σε αυτές τις συνελεύσεις, ας τους αναλογιστούμε όλοι ατομικά...

2. Οι ενημερωτικές συνελεύσεις είναι για τον χώρο μας “ένα προχώρημα”.Θυμίζω ότι έως το 2010-2011 η λέξη και μόνο “Συνέλευση” προκαλούσε σε κάποιους αλλεργία. Ήταν η Ανοικτή Συνέλευση Υπαλλήλων και κάποιοι ελάχιστοι ρομαντικοί-γραφικοί που οργάνωναν ανοικτές συνελεύσεις στην Αγησιλάου ή στο ισόγειο της Πειραιώς αυτοί που ουσιαστικά “επέβαλαν” έστω υπό μορφή ενημερωτικών συνελεύσεων (το γνωστό πρόβλημα εκπροσώπησης της Περιφέρειας, γαρ...) να υπάρχει ένα βήμα διαλόγου μεταξύ ΔΣ και μελών.

3.Υπενθυμίζω ότι ανά πάσα στιγμή με τις υπογραφές του 1/30 των μελών του Συλλόγου μπορεί να πραγματοποιηθεί Έκτακτη Γενική Συνέλευση με αποφασιστική αρμοδιότητα. Αυτό έχει πραγματοποιηθεί στο πρόσφατο παρελθόν (2010) αναγκάζοντας το ΔΣ να προχωρήσει στην Γενική Συνέλευση. Άλλη μια φορά ξεκίνησε η διαδικασία συλλογής υπογραφών, η οποία προκάλεσε επίσης Έκτακτη Γενική Συνελευση.

Η κριτική τόσο του Συναδέλφου Βλάση Σωτηρόπουλου, όσο και της ΑΣΥ υπονοεί ότι υπάρχουν δύο διακριτες ομάδες συμφερόντων στο Υπουργείο. Οι “συνδικαλιστές των παρατάξεων” (προφανώς εννοεί όλων των παρατάξεων, χωρίς διαφοροποίηση) και τα απλά ταπεινά μέλη του Συλλόγου.

Θα μιλήσω προσωπικά, αλλά θεωρώ ότι εκφράζω το σύνολο όσων συναπαρτίσαμε την Αυτόνομη Ριζοσπαστική Συνεργασία Υπαλλήλων. Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας κάτι ξεχωριστό, δεν ζούμε σε “συνδικαλιστικούς γυάλινους πύργους”, δεν είμαστε ούτε επιθυμούμε να γίνουμε “επαγγελματίες” συνδικαλιστές. Είμαστε μάχιμοι εργαζόμενοι πρώτα από όλα. Δίνουμε το υστέρημα του χρόνου μας στην υπόθεση των κοινών και ζητάμε πάντα και με όποιο τρόπο μπορούμε την συμμετοχή και συνεργασία όλων των συναδέλφων, ανεξαρτήτως ιδεολογικών, πολιτικών, κομματικών τοποθετήσεων.

Η ανούσια “διαμάχη των παρατάξεων” βρίσκει έδαφος να εκφράζεται σε κάθε ευκαιρία (από τις συνεδριάσεις των ΔΣ, στις συνελεύσεις αλλά και στα συλλαλητήρια) γιατί απλώς λείπει τραγικά η συμμετοχή φρέσκων ανθρώπων, νέων ιδεών και πρωτότυπων προτάσεων όπως αυτές του συναδέλφου Σωτηρόπουλου.

Γιατί αυτές δεν διατυπώνονται όπως και όπου πρέπει;

Γιατί, με μετρημένες

"2 ΠΙΝΕΛΙΕΣ (Αναφορικά με την συνέλευση της 2/2/2016)"

Αναδημοσιεύουμε επιστολή του συναδέλφου Βλάση Σωτηρόπουλου, που απηύθυνε προς όλους μας ως μέλη του Συλλόγου μας, με αφορμή την αυριανή απεργία,  σχετικά με τους τρόπους πάλης απέναντι στη διαρκή επίθεση που δέχεται κάθε εργαζόμενος σε αυτήν τη χώρα, είτε με κυβερνήσεις πράσινο-μπλε είτε με φαιο-ροζ.

Εμείς από τη μεριά μας, οφείλουμε να θυμίζουμε ότι ένας βασικός λόγος δραστηριοποίησής μας ως Ανοικτή Συνέλευση είναι και θα είναι ακριβώς το (γνήσιο) ξεπέρασμα αγκυλώσεων κομματικών και κοντόφθαλμα ιδεολογικών.  Μας κρατάει ακόμα ενεργούς η ελπίδα πως μπορούμε να έχουμε έναν συνδικαλισμό μακριά από κόμματα και μικροσυμφέροντα, με μόνο στόχο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας (δονκιχωτισμοί; το άμεσο μέλλον θα δείξει).  

Αναμένουμε λοιπόν γνώμες, αλλά κυρίως έμπρακτες πρωτοβουλίες για να ξεκολλήσουμε από το τέλμα έναν δικαίως (έχοντας ζήσει τη μέχρι τώρα εικόνα του) συκοφαντημένο συνδικαλισμό.  

Σίγουρα, πάντως, δεν πρέπει να προσφέρουμε "κολυμπήθρες του Σιλωάμ" σε ανθρώπους και παρατάξεις υπεύθυνες για την τωρινή κατάντια.  Και, φυσικά, τα νέα ονόματα παρατάξεων και οι νέοι τρόποι εμπλοκής στη συνδικαλιστική σκηνή δεν πρέπει να προσφέρουν ασυλία σε παρηκμασμένες πρακτικές, που αποζητούν να παραμείνουν κυρίαρχες μπαίνοντας από το παράθυρο.

Διαβάστε την επιστολή που ακολουθεί.  Είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε, είναι απείρως καλύτερος αυτό ο τρόπος διαβούλευσής μας από τις στεντόρειες φωνές των κομματικών εκπροσώπων - ανούσιες και γραφικές μεν αλλά ταυτόχρονα επικίνδυνες.  Τόσο για την ακοή μας όσο και για το μέλλον του αγώνα μας που ακόμα, στην ουσία, δεν έχουμε δώσει...

-----------

Αθήνα 2, Φεβρουαρίου 2016

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Αναφορικά με την συνέλευση της 2/2/2016, ως απλό και ταπεινό  μέλος του συλλόγου Υπουργείου Εργασίας έχω να σχολιάσω ή καλύτερα να προσθέσω δυο πινελιές.

Όταν είδα αρχικά τον λίγο κόσμο, στεναχωρήθηκα πάρα πολύ, αλλά στεναχωρήθηκα περισσότερο όταν άρχισαν οι τοποθετήσεις των παρατάξεων. Τότε συνειδητοποίησα ότι σύμφωνα με την εξέλιξη ήμασταν μάλλον πάρα πολλοί.

Συνάδελφοι μαζευτήκαμε για να δούμε τον τρόπο δράσης για ένα τόσο σοβαρό θέμα, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που μας αφορά άμεσα και που όλοι νομίζω συμφωνούμε ότι μας διαλύει οικονομικά, ηθικά κλπ.

Μου είναι λοιπόν  αδιάφορο χρονικά,  αν φταίνε οι πολιτικές του παρελθόντος (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) για το σημερινό χάλι. Μου είναι αδιάφορο αν σήμερα η ΑΡΣΥ που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ (όπως ακούστηκε), του κάνει πλάτες ή όχι. Μου είναι αδιάφορο αν αυτοί που σήμερα κυβερνούν και θίγουν την ασφάλιση είναι δεξιοί, αριστεροί ή ότι άλλο θέλετε. Μου είναι αδιάφορο αν κάποιοι των παρατάξεων ήταν με το ΟΧΙ ή με το ΝΑΙ στο πρόσφατο δημοψήφισμα. Μου είναι αδιάφορο αν το ΠΑΜΕ κατεβάζει περισσότερο ή λιγότερο κόσμο στις διαμαρτυρίες. Μου είναι αδιάφορη κάθε κομματική γραμμή στον συνδικαλιστικό χώρο. Μου είναι αδιάφορες αυτές οι συζητήσεις,  χρονικά τουλάχιστον, όταν εκκρεμεί ένα τόσο σοβαρό θέμα.   Γι’ αυτό και έφυγα και θα φεύγω από κάθε τέτοιου είδους συνέλευση.   Σας βαρέθηκα έτσι συνάδελφοι. Και τι εννοώ χρονικά;

Εννοώ ότι μπορούμε να κάνουμε μια άλλη συνέλευση – συζήτηση, εν ευθέτω χρόνω, και να τοποθετηθούν οι παρατάξεις όπως σήμερα, να βγάλουν τα εσώψυχά τους, να τοποθετηθούν τα απλά μέλη «οι απλοί θνητοί», έχουν και αυτοί πολλά και γνήσια να πουν. Τότε θα πετύχει το πάρτυ και θα το πούμε «πάρτυ εκκαθάρισης» και σίγουρα θα ‘χουμε πολλά και να πούμε και να ακούσουμε. Και θα βγούμε και πεντακάθαροι. ΟΧΙ όμως τώρα.

Σήμερα μας καίει το ασφαλιστικό και εκεί δώστε την προσοχή σας παρακαλώ.

• ·         Είναι αρκετή μια μέρα και 2 μέρες απεργία;
• ·         Για ποια συμμετοχή μιλάμε;
• ·         Δεν βλέπετε πόσοι ήρθαν στη συνέλευση;
• ·         Οικονομικά πόσοι μπορούν να σταθούν όρθιοι;

Πρέπει να μιλήσουμε και για άλλους τρόπους πάλης συνάδελφοι, πιο εμφατικούς με περισσότερη φαντασία, αποφασιστικότητα, μαχητικότητα και πάνω απ’ όλα ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ.

Κάθε μέρα

Κάθε πρωινό μια πρωτοχρονιά, κάθε ώρα της ζωής μας μια νέα εμπειρία

Με αυτόν τον τίτλο-ευχή προς όλους μας, αναδημοσιεύουμε κείμενο του Αντόνιο Γκράμσι για την Πρωτοχρονιά.  Πήραμε το θάρρος να χρησιμοποιήσουμε, στην παρούσα ανάρτηση, άλλον τίτλο από τον αυθεντικό ("Μισώ την Πρωτοχρονιά").  Θελήσαμε έτσι να εμποδισθούν τυχόν λάθος πρώτες εντυπώσεις για τον πραγματικό σκοπό και τις ιδέες του άρθρου, ιδίως εν μέσω των πρωτοχρονιάτικων (πολλές φορές στερεοτυπικών) εορτασμών.

"Κάθε πρωί, καθώς ξυπνώ άλλη μια φορά κάτω από το πέπλο του ουρανού, νιώθω πως για μένα είναι πρωτοχρονιά. Γι΄ αυτό μισώ τις πρωτοχρονιές  με καθορισμένη ημερομηνία, που μετατρέπουν τη ζωή και το ανθρώπινο πνεύμα σε μια εμπορική επιχείρηση, με τον ωραίο τους απολογισμό, με τον ισολογισμό τους και την πρόβλεψη για το νέο διαχειριστικό έτος.

Ακυρώνουν την αίσθηση της συνέχειας της ζωής και του πνεύματος. Καταλήγει κανείς να πιστεύει πραγματικά ότι μεταξύ των ετών υπάρχει συνέχεια, κι ότι ξεκινά μια νέα ιστορία, και βάζει κανείς στόχους, και μετανιώνει για τις αστοχίες κτλ κτλ. Αυτό είναι ένα γενικότερο σφάλμα των ημερομηνιών.

Λένε πως η χρονολογία είναι η ραχοκοκαλιά της ιστορίας -αυτό το παραδεχόμαστε. Όμως, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως υπάρχουν τέσσερις ή πέντε θεμελιώδεις ημερομηνίες, τις οποίες κάθε άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του τις έχει πάντα κατά νου,  που έχουν περιπαίξει την ιστορία. Κι αυτές είναι πρωτοχρονιές. Η πρωτοχρονιά της ρωμαϊκής ιστορίας ή του μεσαίωνα ή της νεωτερικότητας. Κι έχουν γίνει τόσο διαπεραστικές και τόσο  απολιθωτικές που, κι εμείς οι ίδιοι εκπλησσόμαστε καμιά φορά αναλογιζόμενοι ότι η ζωή στην Ιταλία άρχισε το 752, κι ότι το 1490 ή το 1492 είναι σαν βουνά στα οποία η ανθρωπότητα αναρριχήθηκε ακαριαία φτάνοντας σε έναν νέο κόσμο, εισερχόμενη σε μια νέα ζωή.  Κι έτσι η ημερομηνία γίνεται ένα εμπόδιο, ένα παραπέτασμα που εμποδίζει να δούμε ότι η ζωή συνεχίζει να εκτυλίσσεται με το ίδιο, αμετάβλητο, βασικό  μοτίβο, χωρίς απότομες μεταβολές, με τον ίδιο τρόπο που στον κινηματογράφο σκίζεται το φιλμ κι έχουμε ένα διάλειμμα  εκτυφλωτικού φωτός.

Γι΄ αυτό, μισώ την πρωτοχρονιά. Θέλω κάθε πρωινό νά΄ναι για μένα και μια πρωτοχρονιά.  Κάθε μέρα θέλω να

Ένα δέντρο μια φορά

(λίγο πιο πέρα από το υπουργείο μας... )

Το πολύ όμορφο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά (διαβάστε το εδώ), κυκλοφόρησε, εξαιρετικά εικονογραφημένο, το 2006 (δείτε ένα δείγμα).  Έχει μεταφερθεί, δημιουργικά και συγκινητικά, σε 30λεπτη ταινία τριδιάστατων κινούμενων σχεδίων από τον Παναγιώτη Ράππα, επενδυμένη μουσικά από τον Δημήτρη Παπαδημητρίου.  

Ας (ξανα)δούμε την ταινία, μόνοι μας ή με παρέα -κατά προτίμηση παιδική.  Για να αγγίξουμε το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων, ανεξάρτητα από θρησκείες και δόγματα.

Πηγές: digitalschool.minedu.gov.gr,  Παραμυθητής,  Enet,  Μηχανή του χρόνου,      

             rappaspanagiotis.com,   Στέγη Ίδρυμα Ωνάση